10-02-07

memories ...

Met te verhuizen ben ik m'n albums en nog andere dingen tegengekomen van m'n jaartje in Finland, gisteren heb ik alles eens op m'n gemak bekeken, en 'k moet toegeven, ik heb wel een traantje weggepinkt ...

Dit jaar is het 7 jaar geleden dat ik terug gekomen ben van Finland en 8 jaar geleden dat ik vertrok naar Finland, ongelofelijk hoe snel de tijd gaat ...

Ook vraag ik me af wat er gebeurt is met al de mensen die ik daar kende, mede-uitwisselingsstudenten, Finse vrienden, ...

Jammergenoeg heb ik enkel nog contact met m'n gastfamilie, en met alle andere mensen is het contact met de jaren verwaterd.

Toen ik de foto's zat te bekijken kwamen de herinneringen aan sommige mensen terug, en wat ik me toen begon af te vragen is of dat zij mij nog herinneren. 'k Bedoel ik was echt altijd de stilste van de hoop en veel verlegener dan nu, dus ik heb waarschijnlijk op niet zoveel mensen een indruk nagelaten dat ze zich mij nog zouden herinneren nu ... oh well.

Vanochtend heb ik ook nog eens alles gelezen wat m'n "ex-collega's" op m'n vlag geschreven hadden toen ik uit Schotland vertrok en ook daarbij moest ik een traantje wegpinken ...

En ook al waren beide ervaringen, het jaartje in Finland en de 22 maanden in Schotland, ervaringen met heel veel ups en downs, het zijn ervaringen die ik nooit zal vergeten en waar ik veel herinneringen aan zal blijven koesteren.
Ook al heb ik veel gastgezinmiserie gehad in Finland en ook al heb ik veel gevloekt in Schotland door het extreem vele werk, het management op het werk en nog zo veel meer, uiteindelijk zijn het vooral de goeie dingen en de mooie momenten die je je blijft herinneren.
Zo blijft een van m'n leukste herinneringen aan Finland het bezoekje aan m'n pennevriendin Riikka en haar familie, en hoe ik meteen werd opgenomen in hun familie- en vriendenkring
Wat ik van Schotland nooit zal vergeten zijn een aantal collega's van het werk, die er altijd waren om me op te peppen als ik het eventjes niet meer zag zitten, die er waren om me te kalmeren als ik aan het stressen was, die me lieten razen als ik kwaad was, die voor me opkwamen als "klappie" me weer eens beledigde en die er gewoon altijd waren om plezier mee te maken en we hebben verdomd veel gelachen (en in mijn geval ook veel geknord) daar!
Aan het land zelf (Schotland) heb ik eigenlijk niet zo veel mooie herinneringen, of toch niet de stad waar ik woonde: vol met NED's, vuil, deprimerend, ... maar aan Finland heb ik echt m'n hart verloren, ik hoop er ooit nog eens naar toe te kunnen gaan ...

10:57 Gepost door eliseke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.